Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/10616 K.2025/17569

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "HAGB, erteleme, ceza verilmesinden vazgeçilmesi, cezadan indirim yapılması hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğu, terminalin herkesin girip çıkabileceği bir yer olduğu, TCK'nın 141. maddesinde düzenlenen basit hırsızlık suçunun oluştuğu, TCK’nın 147. maddesi uyarınca, sanığın zaruret halinde olması nedeniyle ceza verilmemesi ve suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle artırım yapılmaması gerektiği, zararın soruşturma aşamasında giderildiği,

şüpheden sanığın yararlanması gerektiği, kararın eksik inceleme ile verildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Hırsızlık suçunun temel şekline nazaran daha az cezayı gerektiren hafifletici hallere ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin, etkin pişmanlığa ilişkin aynı Kanun'un 168. maddesinden önce uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, 5237 sayılı TCK'nın 61.maddesine aykırı davranılması, sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.