Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/1063 K.2025/7875

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan kuruma ait ambulansa tekme atarak camını kırması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının, sanık hakkında 10.12.2015 tarihli ilk mahkûmiyet kararından, ikinci mahkûmiyet tarihi olan 17.09.2024 tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılama devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,