Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/11034 K.2025/20276

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22 maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat arttırım yapılarak 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmaları yerine hesap hatası yapılarak 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği ancak sonuç cezanın doğru olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.