Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/11423 K.2025/22937

Sanık müdafiinin konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarına yönelik temyiz isteminin incelemesinde İlk Derece Mahkemesince konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 31.10.2019 tarihli mahkûmiyet hükümlerinin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 22.01.2024 tarihli ve 2022/11097 Esas, 2024/1062 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi kapsamında miktar itibariyle, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca reddine karar verildiği, bu nedenle de, bozma üzerine,

İlk Derece Mahkemesince 25.03.2025 tarihli kararda, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarına yönelik de temyiz isteminde bulunmuşsa da, katılanlara yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulmuş hükümler bulunmadığından ve sanık müdafiinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin "eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın eve girdiğine dair somut delil bulunmamasına rağmen ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 39, 168/1 ve 145. maddelerinin uygulanması gerektiğine ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.