Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/11657 K.2025/20486

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın ceza evinde bulunduğu için zararı gideremediğine, fazla cezaya hükmedildiğine, TCK 145 maddesinden indirim yapılması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2010 tarihli olan ve 15.04.2010'da kesinleşip inceleme konusu olan suç tarihinde henüz infaz edilmemiş olan 2010/175 Esas, 2010/208 Karar sayılı kararı ile TCK'nın 141/1, 143, 62, 51 maddeleri gereği hükmedilen erteli 10... gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, kurulan hükümde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.