Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/12136 K.2026/1578

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 05.03.2025 tarihli ve 2024/7-19 Esas, 2025/114 Karar sayılı ilamı uyarınca, yaş küçüklüğü nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca görevlendirilen zorunlu müdafiin görevinin; suça sürüklenen çocuğun yargılama sürecinde 18 yaşını ikmal etmesiyle re'sen ya da suça sürüklenen çocuğun iradesine bağlı olarak sona ermeyeceğinin kabul edildiğinden müdafiinin temyiz yetkisi bulunduğu kabul edilmiştir.