KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2025/12472 E., 2025/20918 K.
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/14 E., 2019/254 K
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Detayı
331 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği 19.03.2019 tarihinde cezaevinde bulunduğu ve kararda, sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesi uyarınca cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği, ayrıca cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen 30.10.2023 tarihinde verilen ek kararda da aynı Kanun'un 263. maddesi uyarınca hükmün cezaevi veya tutukevi aracılığı ile verilecek dilekçe ile temyiz edilebileceğine ilişkin bir açıklık bulunmadığından temyiz talebinin reddine dair verilen ek karar kaldırılarak yapılan incelemede.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,
aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın gündüz vakti kimliği tespit edilemeyen şahıs ile birlikte katılanın konutuna girerek suça konu eşyaları çalması şeklindeki eylemlerinin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 116/1, 119/1-c maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını oluşturduğu,
bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının, suç tarihi olan 30.05.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,