Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/12481 K.2025/19224

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Karar tarihinde zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi nedeniyle, vekalet ücretine ilişkin Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın üzerine atılı suçtan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesindeki suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımının, 08.12.2015 olan sanığın sorgusu ile 10.04.2025 günlü karar tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle değişik gerekçeyle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,