Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/12488 E. , 2025/19562 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1721 E., 2020/484 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdii Yargıtay 2
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/12488 E. , 2025/19562 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1721 E., 2020/484 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdii Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/5152 Esas, 2022/15292 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.10.2025 tarihli ve KD-2025/89939 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Sanığa tebliğ edilen kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen (15) günlük süreye ilişkin ihtarın bulunduğu, ancak gerek tebliğ edilen kararda ve gerekse tebligata ilişkin 19.03.2020 tarihli tutanakta, 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesi uyarınca ( 7 ) günlük sürede 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli, 2019/9-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere bu durumun " hukuk devleti olmanın sorumluluğu bağlamında verilen kararlar ile kurulan hükümlere karşı yasa yolları, şekli, süreleri ve sonuçlarının ilgililere açıkça bildirilmemesi veya eksik bildirilmesi..." olarak değerlendirildiği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.11.2023 tarihli, 2023/3-242 Esas ve 2023/610 Karar sayılı kararında belirtilen "...mahkemeye erişim hakkının kısıtlanmaması ve hak kaybıyla sonuçlanabilecek durumların önlenmesi..." gerektiği hususu da gözetilerek; sanığa, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan CMK'nın 295. maddesinde yazılı sürede temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdiine karar verilip bunun sonucunda süresi içinde temyiz sebeplerini içeren bir dilekçe verilip verilmemesine göre sanığın hukukî durumunun tayini yerine, bu ihtar yapılmadan 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince temyiz isteminin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu; bu doğrultuda sanığa, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan anılan Kanun'un 295. maddesinde yazılı sürede temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdiine karar verilip bunun sonucunda süresi içinde temyiz sebeplerini içeren bir dilekçe verilip verilmemesine göre sanığın hukukî durumunun tayininin gerektiği belirtilerek anılan şekilde ihtarı içeren tebligat yaptırılmak üzere dosyanın mahalline iadesi ve sonucuna göre karar verilmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Sanığın yokluğunda verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2019/1721 Esas, 2020/484 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, sanığa anılan kararın cezaevinde tebliğ edildiğine ilişkin tutanakta da belirtilen temyiz süresine ilişkin ihtarı içeren kararın tebliğ edilmesiyle yetinildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın anılan kararın yasa yolu bildiriminde ve karar tebliğ tutanağında bulunmadığı anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/5152 Esas, 2022/15292 Karar sayılı RET kararının KALDIRILMASINA, 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2019/1721 Esas, 2020/448 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından sanık ...'a "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un mülga 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde kararın gerekçeli olarak temyiz edilmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.