Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/13525 K.2025/20204

Başsavcılığının 14.10.2025 tarihli ve KYB-2025/113303 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesinde yer alan, "(1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (Mülga ibare :02/07/2012-6352 S.K./84.md.) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir...(4) Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için,

ayrıca mağdurun rızası aranır." şeklindeki düzenlemeler ile Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 07/10/2024 tarihli ve 2021/15384 esas, 2024/11196 karar sayılı ilâmında yer alan, "...Müştekinin 21.01.2015 tarihli dilekçesi ile sanığın 12.01.2015 tarihinde zararını karşıladığını ve şikayetinden vazgeçtiğini, ayrıca 16.03.2015 tarihli talimat duruşmasında da zararının giderildiğini, şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında;

müştekinin zararını soruşturma aşamasında gideren sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, müştekinin 22.09.2020 tarihli ilk duruşmada vermiş olduğu ,"... ben çevreden araştırma yaptım, bisikletimi bulamayınca karakola giderek şikayetçi oldum, yaklaşık 1 saat sonra alışveriş merkezine gittiğimde kameralardan gördüğüm şüpheli şahsı alışveriş merkezinin içerisinde gördüm, bu kişinin kamera görüntüsünü telefonuma fotoğrafını çekmiştim,

kişinin yanına giderek fotoğraftaki kişi sen misin diye sordum, sanıkta kendisi olduğunu kabul etti ve bisikletimi bana iade etti, gelinen aşamada sanıktan şikayetçi değilim, davaya katılmak istemiyorum, maddi zararım yoktur dedi." şeklindeki beyanı karşısında, müştekinin bisikletini soruşturma aşamasında müştekiye teslim eden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde, şikâyetçiye ait olan bisikleti, şikâyetçinin ikamet ettiği apartmana girerek, apartman girişinde bulunduğu yerden gündüz vakti çalan ve böylelikle bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu işleyen hükümlünün, olayın ardından karakola müracaat eden şikâyetçinin bu müracaatından bir saat kadar sonra bir alışveriş merkezinde kendisini görüp olay anına dair kamera görüntülerinden tanıması ve bisikletini geri vermesini istemesi üzerine,

çaldığı bisikleti şikâyetçiye iade ettiği, şikâyetçinin zararının bulunmadığını belirttiği, böylece soruşturma aşamasında tam iadede bulunarak hükümlünün etkin pişmanlık gösterdiği anlaşılmakla; hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Eskişehir

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/158 Esas, 2020/1469 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca tayin olunan 5 yıl hapis cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak hükümlünün neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına,