İçeriğe geç
AC
2. Ceza Dairesi Esas: 2025/13550 Karar: 2025/24963 Tarih: 2025

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/13550 K.2025/24963

2. Ceza Dairesi 2025/13550 E. , 2025/24963 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/193 E., 2025/310 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme I- Sanığın temyizi için yapılan incelemesinde Sanık hakkında suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraa

Karar Özeti

2. Ceza Dairesi 2025/13550 E. , 2025/24963 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/193 E., 2025/310 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme I- Sanığın temyizi için yapılan incelemesinde Sanık hakkında suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraa

Karar Detayı

2. Ceza Dairesi 2025/13550 E. , 2025/24963 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/193 E., 2025/310 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme I- Sanığın temyizi için yapılan incelemesinde Sanık hakkında suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmekle, sanığın beraat kararı bakımından temyizde hukuki menfaati bulunmadığı ve gerekçeye yönelik de herhangi bir temyiz nedeni bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince temyiz isteminin Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II- Katılan vekilinin temyizinin yapılan incelemesinde Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıkların eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-c maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 01.04.2013 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla