Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/13619 K.2025/24585)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın olay tarihinde polis ekiplerinden kaçtığı sırada kullanmış olduğu araç ile kasten polis aracına çarpmak suretiyle zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a maddesinde belirtilen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu,

bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının, sanık hakkında ilk mahkûmiyet hükmünün verildiği 27.11.2014 tarihinden itibaren 13.05.2024 tarihine kadar dolduğu gözetilmeden sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,