Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/14019 K.2026/1845

Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin "hükümde alt sınırdan uzaklaşılırken yalnızca “suçun işleniş şekli, failin güttüğü amaç ve saiki” denildiğine, bu ifadelerin gerekçe ihtiyacını karşılamadığına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/5. maddesi gereği yapılan 1 kat oranındaki artırımın ölçüsüz ve gerekçesiz olduğuna, yerel mahkemenin ilk bozmaya rağmen eksiklikleri gidermediğine, önceki bozma kararına rağmen aynı eksik ve hatalı değerlendirmelerle karar verildiğine,

bu durumun suça sürüklenen çocuk açısından kazanılmış haklara aykırılık teşkil ettiğine" yönelik olduğu belirlenerek, yapılan incelemede. 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2018/219 Esas, 2022/150 Karar sayılı dosyasında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf istemi üzerine yapılan istinaf incelemesi neticesinde, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.05.2024 tarihli ve 2022/1190 Esas, 2024/1337 Karar sayılı kararıyla.

“İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçu nedeniyle "suçun işleniş şekli, failin güttüğü amaç ve saiki nazara alınarak" ibaresi kullanılmak suretiyle ve denetime elverişli olmayacak şekilde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a maddesi gereğince hükmedilen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği,

suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilecek temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 3/1 maddesine uygun olarak orantılılık ilkesine göre belirlenmesi gerektiğinin ve buna göre alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir sebeplerin bulunduğunun tarafımızca da kabul edildiği ancak ancak bunun hükmün gerekçesinde açıklanarak ve suç konusu eylemlerle uyumlu bir biçimde olması gerektiğinin gözetilmemesi ile cezadan makul orandan fazla teşdit yapılmak suretiyle cezalandırılmasına ve suça sürüklenen çocuğun nitelikli hırsızlık eylemi sebebiyle kamu hizmetinde aksama meydana geldiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... hakkında belirlenen temel cezanın 5237

sayılı Kanun'un 142/5 maddesi gereğince artırılması yerinde olmakla birlikte hükmün gerekçesinde sadece "telefon ve internet aboneliklerinde kesintilerin yaşandığının" belirtilmesi ile yetinilerek bu kesintilerin boyutunun ve artırım yapıldığı sırada alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektiren özelliklerinin açıklanmaması suretiyle sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen cezadan makul orandan fazla teşdit yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayininin hukuka aykırı olduğundan” bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği,

ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “… bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği,

keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır.

Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur.

Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle; ...

Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.05.2024 tarihli ve 2022/1190 Esas, 2024/1337 Karar sayılı kararı ile bozma kararı üzerine verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2024 tarihli ve 2024/335 Esas ve 2024/457 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca ...