Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/14195 K.2025/22344

İş yeri Dokunulmazlığının İhlâli Ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b maddesinde yer verilen.

“İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen kararların.

7165 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, mahkûmiyet kararının haksız ve hukuka aykırı olduğuna, sanığın aşamalarda samimi ikrarda bulunduğuna, zararın giderildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararda suçun ne suretle işlendiğinin belirtilmediğine ve bu suça ilişkin delillerin tartışılmadığına, eksik ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında mükerrirlik uygulamasına esas alınan İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli, 2011/57 Esas ve 2014/560 Karar sayılı kararının 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olduğu anlaşıldığından,

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında mükerrirlik uygulamasına esas alınan bu ilâm sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Olay tarihinde sanığın, şikâyetçinin iş yerinden 11 tepsi börek ile 30 TL çaldığı, yakalandığında çaldığı tepsileri sattığı hurdacının yerini göstermek suretiyle tepsilerin iadesini sağladığı, ancak şikâyetçinin kovuşturmada alınan 27.09.2018 tarihli beyanında kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat göstermediğini beyan ettiği, tepsilerin içindeki börek ve çalınan para nedeniyle oluşan bakiye zararın da sanık tarafından kovuşturma aşamasında 20.09.2023 tarihinde giderildiği anlaşılmakta ise de;

suça konu tepsileri satın alan (suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen) ...'ün zararının (sanığa tepsiler karşılığında ödediği 100 TL'nin) giderilmemiş olması karşısında; iyiniyetli üçüncü kişinin zararı giderilmediği için, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanma şartları oluşmadığından Tebliğname'deki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesine,