Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/14208 K.2025/22861

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edilmediği,

bu nedenle sanık müdafiinin öğrenme üzerine sunduğu temyiz isteminin 7499 sayılı Kanun'un 22. Maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dairemizin 02.03.2023 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 13.05.2016 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b, 31/3,

168/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan sonuç cezanın 10 ay olduğu, bozma ilâmı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan maddeler uygulandıktan sonra sonuç ceza belirlenip, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek hükmolunan yeni cezanın 1 yıl veya daha az süreli hapis cezası olması hâlinde ise 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği hâlde, uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlanarak ve kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilerek,

önceki hükmün yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinden bahisle, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b, 31/3, 168/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 11... gün hapis cezasına hükmedildikten sonra kazanılmış hakkın gözetildiği belirtilerek cezanın 10 ay hapis cezasına indirilmesi ve hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca 15.000,00 TL adlî para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.