Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/14429 K.2025/23059

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı korunurken hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi yerine 5271 sayılı CMK’nın 283. maddesi olarak yazılması ve gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine konut dokunulmazlığının ihlâli şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiş,

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.02.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 14.01.2016 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan sonuç cezanın 6 ay 20 gün olduğu,

bozma ilamı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan maddeler uygulandıktan sonra sonuç ceza belirlenip, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek hükmolunan yeni cezanın önceki hükümde verilen 6 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği halde, uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlanarak ve kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilerek,

önceki hükmün yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinden bahisle, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildikten sonra kazanılmış hakkın gözetildiği belirtilerek cezanın 6 ay 20 gün hapis cezasına indirilmesi ve hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca 4.000,00 TL. adlî para cezasına çevrilmesi;

ayrıca suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 31/3, 168/2. maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.