Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/14453 K.2026/10179

Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2025 tarihli ve 2022/449 Esas, 2025/337 Karar sayılı kararının katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede. Kamu malına zarar verme suçundan mahkemece zamanaşımı süresince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği dikkate alındığında; hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş olan sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın son bildirdiği adresten farklı bir adreste tebliğ edilmesi nedeniyle iade olunan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında;