KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2025/15196 E., 2026/917 K.
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/666 E., 2025/464 K
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Detayı
286 kelime·1 dk okuma
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.
Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin "eksik inceleme ile karar verildiğine, olayın gerçekleştiği yerin eklenti niteliğinde olmadığına, suçun manevi unsurunun gerçekleşmediğine, eylemin TCK'nın 146. madde kapsamında kaldığına, değer azlığına ilişkin hükmün değerlendirilmesi, sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.
Dosya içeriğinde bulunan 08.11.2015 tarihli kolluk teslim tutanağına göre, sanık ...'in ... marka 21 vites bisikleti polis merkezine getirmesi üzerine şikâyetçiye teslim edildiği olayda, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği şikâyetçiye sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1-4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,