Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/15281 K.2026/2882)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 20.12.2018 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 14.01.2019 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 10.08.2021 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkûmiyetine karar verildiği ve mahkûmiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 116/1, 119/1-c maddeleri uyarınca öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 22.10.2013 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, ikinci karar tarihi olan 02.07.2024 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,