Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/15466 K.2026/1711

Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz talebinin, belirttiği gerekçelerin dikkate alınmadığı, geçmişiyle yargılandığı, soruşturmanın eksik ve adil olması gerektiğine yönelik olduğu, sanık müdafiinin temyiz talebinin, savunmayı güçlendirecek nitelikte olan dilekçesindeki beyanlarının dikkate alınmadığı,

sanığın ifadesinde belirttiği ... isimli şahsın mahalle muhtarından sorulması gerektiği, suçun sübut bulduğunu gösteren somut delillerin bulunmadığı ve müştekilerin herhangi bir zararlarının olmaması gibi durumlar ve yine şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince de sanığın atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak.

Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/90 Esas, 2014/811 Karar sayılı 16.12.2014 tarihli ilâmına konu mahkûmiyette tekerrür hükümleri uygulanmadığından ikinci kez mükerrirliğe konu olamayacağı ancak sanığın sabıka kaydı incelendiğinde ...

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/472 Esas, 2013/ 79... .10.2013 kesinleşme tarihli silahlı yağma suçundan hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin ilamının ikinci kez mükerrirliğe esas alınabileceği, bu nedenle bu ilamın ikinci kez tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen anılan hukuka aykırılığın aynı Kanun'un 303/1-f maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün olduğundan;

hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin çıkarılarak yerine "Sanık hakkında ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2013 tarihli ve 2012/4 72... /79 Karar sayılı kararına konu 4 yıl 2 ay hapis cezası içeren mahkûmiyet hükmüne ilişkin kararın mükerrerliğe esas alınmasına, tekerrüre esas alınan ilâmında da tekerrür hükümleri uygulandığından 5275 sayılı Kanununun 108/3. maddesi gereğince 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, bozma öncesi hüküm sadece sanık tarafından temyiz edildiğinden sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, ...

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/19 Esas, 2013/13 Karar sayılı 09.06.2014 tarihli ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 292. maddesi uyarınca verilmiş 5 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine'' karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca ...