Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/15727 K.2025/23873

Başsavcılığının 01.12.2025 tarihli ve KYB-2025/135878 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan suçlar için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca 12 yıl olduğu nazara alındığında;

sanığın kovuşturma aşamasında 18.11.2009 tarihinde alınan savunması ile son kez kesilmesi sebebiyle yeniden işlemeye başlayan zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.12.2009 tarihi ile yeni suçun işlendiği 02.08.2012 tarihleri arasında durmasını müteakip, kaldığı yerden yeniden işlemeye başladığı ve hükmün açıklandığı 04.07.2024 tarihine kadar kesintisiz işleyerek olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin tamamlanmış olduğu gözetilmeden,

kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi yerine sanığın mahkûmiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3 (mülga 142/1-f) ve 203/1. maddelerinde düzenlenen elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) ve mühür bozma suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan (aslî) zamanaşımının;

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.12.2009 tarihi itibarıyla durduğu ve hükümlünün denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 02.08.2012 günü yeniden işlemeye başladığı dikkate alındığında, zamanaşımını kesen son işlem olan bozma öncesi mahkûmiyet kararının verildiği 02.05.2007 tarihinden 04.07.2024 olan mahkûmiyet tarihine kadar dolduğu gözetilmeden,

hükümlü hakkındaki elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) ve mühür bozma suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Sulakyurt Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2024 tarihli ve 2024/11 Esas, 2024/31 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlü hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) ve mühür bozma suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,