Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/15730 K.2025/23876

Başsavcılığının 24.11.2025 tarihli ve KYB-2025/129439 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesi uyarınca hükmolunan 6 ay hapis cezasından, anılan Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat oranında artırım yapıldığında 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak sanığa fazla ceza tayini ile 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlü hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak tayin edilen 6 ay hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması esnasında, 12 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Denizli

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2013 tarihli ve 2012/1133 Esas, 2013/401 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlü hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1. maddesi uyarınca tayin olunan 6 ay hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılarak hükümlünün neticeten 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına,