Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/16006 K.2026/4004

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Gerekçeli kararının sanığa adli tatil içerisinde 14.08.2025 tarihinde tebliğ edildiği, 5271 sayılı Kanun'un 331/4. maddesinde adli tatil içinde sürenin işlemeyeceğinin belirtildiği, adli tatil bitimini takip eden gün itibariyle işlemeye başlayan iki haftalık temyiz süresi içerisinde, 05.09.2025 tarihinde sanığın hükmün temyiz ettiği, bu nedenle temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık aslî dava zamanaşımı süresinin, (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 2 yıl 11... günlük durma süresi de eklendiğinde) zamanaşımının son kesen işlem olan 02.11.2012 tarihli mahkûmiyet tarihinden, son mahkûmiyet tarihi olan 19.06.2025 tarihine kadar geçtiği anlaşılmakla sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,