Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/16398 K.2026/5367

Hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2020 tarihli ve 2017/15-618 Esas, 2020/16 Karar. sayılı kararında da belirtildiği üzere zamanaşımı hesabında “Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar.” şeklindeki 5237 sayılı Kanun'un 66/5. maddesinin kanun yararına bozulmasına karar verilen hükümler yönünden uygulama yerinin bulunmadığı,

zira kanun yararına bozulan hüküm sonrasında yerel mahkemelerce yapılan yargılamanın yeniden yapılan bir yargılama olmayıp önceki yargılamanın devamı niteliğinde olması nedeniyle “tekrar muhakeme” veya “tekrar yargılama” ibareleri ile kastedilenin yargılamanın yenilenmesi kurumu olduğu nazara alındığında mahkemece verilen ilk hükmün kesinleşmesinden sonra yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edildiği 03.12.2024 tarihinden itibaren zamanaşımının,

5237 sayılı Kanun'un 66/5. maddesi gereği yeni baştan işlemeye başladığının anlaşılması karşısında atılı suçun zamanaşımına uğramadığı belirlenerek yapılan incelemede: Hükümlü hakkında ilk derece mahkemesi tarafından 25.03.2010 tarihinde mahkûmiyet kararı verildiği, hükmün Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesi tarafından 07.11.2013 tarihinde onandığı,

hüküm gıyabında verilen hükümlünün Almanya'da yakalanıp, 21.05.1991 tarih ve 20877 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 3732 Sayılı Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesi Ek İkinci Protokolün Onaylanmasının Uygun Bulunduğu Hakkında Kanun'un 3. maddesi uyarınca, yeniden yargılanma güvencesiyle Ülkemize iade edildiği, bunun üzerine hükümlü tarafından 14.10.2024 tarihli dilekçe ile yargılamanın yenilenmesi talep edildiği,

talebin ilk derece mahkemesi tarafından 25.10.2024 tarihli ek karar ile kabul edildiği ve yapılan yargılama neticesinde 11.03.2025 tarihli karar ile 25.03.2010 tarihli 2009/612 Esas ve 2010/149 Karar sayılı kararın iptaline karar verilerek sanığın zararı 28.02.2025 tarihinde gidermesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verilmişse de sanık hakkında şikâyetçinin zararını bu aşamada gidermesi nedeniyle uygulanan indirimin kazanılmış hakka konu olmayacağı yani “Aleyhe değiştirme yasağı” kapsamında kabul edilemeyeceği nazara alınmaksızın hükümlü hakkında CMK'nın 323/1. maddesi gereğince önceki hükmün onaylanması yerine

yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nın 322. maddesi gereğince, hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından "Mahkememizin 25.03.2010 tarih, 2009/612 esas, 2010/149 karar sayılı,

07.11.2013 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmünün CMK'nın 323/1. maddesi gereğince iptaline," ve devamında kurulan hükmün çıkartılması, yerine "Yargılamanın yenilenmesi talebinin 5271 sayılı CMK'nin 323/1. maddesi uyarınca esastan reddi ile hükümlü hakkında Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2010 karar tarihli, 2009/612 Esas ve 2010/149 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen ve Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 07.11.2013 tarih, 2012/17961 Esas ve 2013/32427 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen hükmün ONAYLANMASINA," şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,