Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/165 K.2025/8412

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun’un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak, 1-Tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması 2-Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasına karşın "4" numaralı fıkrada "Yasal olanak bulunmadığından sanık hakkında TCK'nın 62. Maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına " denilmek sureti ile hükümde çelişkiye neden olunması, 3-Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı,

sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği, hükmedilen 6 yıl 3 ay hapis cezasının sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve uygulama maddesi olarak CMUK'nın 226/son olarak yazılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;