Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/16577 E. , 2026/872 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/492 E., 2018/573 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2025 tarihli ve KYB-2025/144477 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/16577 E. , 2026/872 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/492 E., 2018/573 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2025 tarihli ve KYB-2025/144477 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, kayden 01/01/2000 doğum tarihli olan suça sürüklenen çocuğun suçun işlendiği 01/09/2013 tarihinde 12-15 yaş aralığında olduğu, bu itibarla sonuç ceza hesaplanırken anılan Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca 1/2 indirim oranının uygulanması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş aralığında olduğu belirtilerek anılan Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 indirim oranı uygulanmak suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Dosya kapsamına göre, kayden 01.01.2000 doğumlu olup atılı suçların işlendiği 01.09.2013 tarihinde oniki yaşını doldurmuş, onbeş yaşını doldurmamış olan hükümlü hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesi gereğince cezalarından 1/2 oranında indirim yapılması yerine, anılan Kanun'un 31/3. maddesi uygulanarak 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde fazla ceza tayin edilmesi ve buna göre de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan hükümlü hakkında hırsızlık suçundan belirlenmesi gereken kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2018 tarihli ve 2018/492 Esas, 2018/573 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi uyarınca tayin olunan 2 yıl hapis cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak hükümlünün 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükümlünün 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükümlü hakkında hırsızlık suçundan bu suretle 10 ay olarak belirlenen hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanarak 6.000,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine, aynı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan hükmolunan adlî para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine; hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesi uyarınca tayin olunan 4 ay hapis cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak hükümlünün 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükümlünün 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan bu suretle 1 ay 20 gün olarak belirlenen hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanarak 1.000,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine, aynı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan hükmolunan adlî para cezasının 4 eşit taksitle ödenmesine; infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.