KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2025/1662 E., 2025/4252 K.
- Karar tarihi
- 11 Mart 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/2317 E., 2023/2265 K.
- Suç
- Mala zarar verme
- Karar
- Mahkûmiyet
- Yoluna başvuran
- Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
- Tebliğname görüşü
- İlgili kararın kanun yararına bozulması
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9664 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 151/1 ve 62/1. maddeleri gereğince tayin olunan 150 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 3.000,00 Türk lirası adli para cezası yerine, hesap hatası sonucu fazla ceza tayini ile 4.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Hükümlü hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca belirlenen 150 gün adlî para cezasının, anılan Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den hesaplanarak neticeten 3.000,00 TL adlî para cezasına hükmolunması yerine hesap hatası yapılarak hükümlünün 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2023 tarihli ve 2022/2317 Esas, 2023/2265 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2025/1662, K. 2025/4252, 11 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama