Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/186 E. , 2025/2875 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR TARİHİ : 30.09.2021 (asıl karar)-11.02.2022 (ek karar) KARAR SAYISI : 2021/365 E., 2021/2332 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli SUÇLARIN TARİHİ : 17.04.2018 KARARLAR : Temyiz isteminin kabule
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/186 E. , 2025/2875 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR TARİHİ : 30.09.2021 (asıl karar)-11.02.2022 (ek karar) KARAR SAYISI : 2021/365 E., 2021/2332 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli SUÇLARIN TARİHİ : 17.04.2018 KARARLAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Sanık hakkında Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli kararıyla mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151 ve 62. maddeleri uyarınca doğrudan 2.000,00 TL adlî para cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın kararı istinaf etmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/365 Esas, 2021/2332 Karar sayılı ilâmıyla kararın kesin olması nedeniyle reddine karar verildiği, bu karara da sanığın itiraz etmesi nedeniyle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2022/18 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın kesin olarak reddine karar verilmesi nedeniyle mala zarar verme suçundan inceleme yapılmamıştır. I. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için kurulan hükmün yapılan incelemesinde; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/365 Esas, 2021/2332 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: İlk Derece Mahkemesince iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca sanık hakkında verilen 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın sanık tarafından istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/365 Esas, 2021/2332 Karar sayılı ilâmı ile kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği belirlenmekle; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d maddesi uyarınca, "ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 5271 sayılı Kanun'un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde: Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.02.2022 tarihli ve 2021/365 Esas, 2021/2332 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 286/2. maddesinin (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1 maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. Yukarıda açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/365 Esas, 2021/2332 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.