Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/2000 K.2025/5286

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Şikâyetçi ... ...

Karşı Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından, Şikâyetçi ...'a Karşı Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesi Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Şikâyetçi ...'a Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hümün Temyiz İncelemesi Suça sürüklenen çocuk ile iştirak hâlinde suç işleyen inceleme dışı sanık Şehmus Derse hakkında aynı suça ilişkin yapılan yargılama sonucunda Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2013 tarihli ve 2012/751 Esas, 2013/96 Karar sayılı kararı ile; bilirkişi raporunda sanığın şikâyetçiye ait balkonu bir üst kata tırmanmak için kullandığı ve kastının buradan hırsızlık yapmaya yönelik olmadığı şeklinde kanaat bildirilmiş olmasına istinaden beraat kararı verildiği de dikkate alınarak;