Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/206 K.2025/10276

Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ile müdafinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin " sanığın mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, fazla cezaya hükmolunduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, TCK'nın 51 ve CMK'nın 231. maddelerinden uygulama yapılması gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraate karar verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu, sanığın temyiz isteminin ise "TCK'nın 168 maddesinden uygulama yapılması gerektiğine" yönelik belirlenerek yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak. Mükerrerliğe esas alınan Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 tarihli ve 2012/395 E., 2013/992 K. sayılı 20.12.2013 tarihinde kesinleşen ilâmında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında.

5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin olan hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b, 143, 62 maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 tarihli ve 2012/395 E., 2013/992 K. sayılı kararında belirtilen hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b, 143, 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetin tekerrüre esas alınmasına karar verilmesi" suretiyle, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca,