Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/2476 E. , 2026/4661 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/441 E., 2024/825 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itib
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/2476 E. , 2026/4661 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/441 E., 2024/825 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz istemleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, 2) Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Sanıkların olay tarihinde gündüz vakti katılanan evine girmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/1 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 22.02.2016 olan birinci mahkûmiyet tarihi ile 16.10.2024 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında dolduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk, gündüz vakti katılanın evine girerek hırsızlık yapmış; Asliye Ceza Mahkemesi bozma üzerine her iki suçtan mahkûmiyet kurmuştur. 2. Ceza Dairesi hırsızlık hükümlerini onarken, konut dokunulmazlığının ihlâli yönünden dava zamanaşımının dolduğunu tespit etmiştir.
Hukuki İlke: TCK 116/1 ve 119/1-c kapsamındaki konut dokunulmazlığının ihlâli suçunda, cezanın üst sınırına göre TCK 66/1-e uyarınca 8 yıllık asli dava zamanaşımı işler; iki mahkûmiyet tarihi arasında bu süre dolmuşsa yargılamaya devam edilemez, davanın düşürülmesi gerekir.
Uygulama Sonucu: Hırsızlık hükümleri onanmış; konut dokunulmazlığının ihlâli hükümleri ise 22.02.2016 tarihli ilk mahkûmiyet ile 16.10.2024 tarihli ikinci mahkûmiyet arasında 8 yıllık zamanaşımı dolduğundan bozulmuş ve Daire CMUK 322'nin verdiği yetkiyle davaları CMK 223/8 gereği bizzat düşürmüştür.
Dava Strateji Notu: Bozma sonrası uzayan yargılamalarda müdafi, her suç için ayrı ayrı zamanaşımı hesabı yapmalıdır; üst sınırı düşük suçlarda (konut dokunulmazlığı gibi) iki hüküm arasındaki süre 8 yılı aştığında düşme talebi temyizde doğrudan sonuç alabilir, üstelik Yargıtay dosyayı geri göndermeden kendisi düşme kararı verebilmektedir.