Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/267 K.2025/2707

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1.6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 17.02.2015 olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun camide bulunan şamdanları çalması şeklindeki eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Katılanın kovuşturma aşamasındaki "...yatsı namazından sonra müezzin caminin tüm kapı ve pencerelerini kapattı, camiden ayrıldık, sabah namazını okumak için olay günü saat 06.30'da camiye gittiğimde iki adet sarı metal şamdanın çalındığını..." şeklindeki beyanı ve UYAP'dan alınan güneş batış çizelgesine göre suç tarihinde gündüz vaktinin saat 05.53'de başladığının anlaşılması karşısında;