Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/273 K.2025/20638

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. Maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, eylemin saat 15.30 sıralarında gerçekleştirilmiş olması karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c maddelerinde düzenlenen suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık aslî dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını en son kesen işlem olan ilk mahkûmiyet kararının verildiği 10.05.2016 tarihinden, ikinci mahkûmiyet tarihi olan 01.10.2024 tarihine kadar geçtiği anlaşılmakla sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,