Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/3140 K.2025/19457

İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2015/219 Esas, 2022/507 Karar sayılı kararının, sanıklar ... ve ... müdafii , sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Fatih Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2008 tarihli ve 2008/6545 Esas, 2008/6346 Karar sayılı iddianamesinde 27 No'lu eylem anlatımı ve başlığındaki sevk maddelerine göre sanıklar ..., ..., ...,

... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmalarına yönelik ve yine 6 No'lu eylem anlatımı ve sevk maddesine göre sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmalarına yönelik kamu davasının açıldığı, Fatih 5. (İstanbul 46.) Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2008 tarihli ve 2008/906 Esas, 2008/1026 Karar sayılı kararıyla yukarıda belirtilen sanıkların eylemlerinin yağma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle görevsizlik kararının verildiği, görevsizlik kararı üzerine dosya İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250.

Maddesi ile yetkili)'ne tevzi edilmiş, İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250.

Maddesi ile yetkili)'nin 22.12.2008 tarihli ve 2008/310 Esas, 2008/339 Karar sayılı görevsizlik kararı ile karşı görevsizlik kararı verilmiş, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 09.02.2009 tarihli ve 2009/1227 Esas, 2009/1380 karar sayılı ilamı ile ağır ceza mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması üzerine yargılamaya İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. maddesi ile yetkili)'nin 2009/88 esas sayılı dosyası üzerinden devam edildiği, 6526 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 3713 sayılı yasaya eklenen geçici 14 maddenin 4 fıkrası uyarınca, İstanbul 11 Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250.

Maddesi ile yetkili)'nin kapatılması üzerine dosya yeniden tevzi edilmiş ve İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinde 2014/196 esas numarasını almış, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2014 tarihli 2014/196 Esas, 2014/597 Karar sayılı görevsizlik kararı üzerine dosya İstanbul 68. Asliye Ceza Mahkemesine tevzi edilmiş, İstanbul 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2015 tarihli ve 20015/18 Esas, 2015/53 Karar sayılı görevsizlik kararı ile karşı görevsizlik kararı verilmiş, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 23.06.2015 tarih, 2015/7016 Esas,

2015/12969 Karar sayılı ilâmı ile İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2022 tarihli ve 2015/219 Esas, 2022/507 Karar sayılı ilâmında gerekçe ve hüküm bölümünde "TCK 142/1-b maddesi uyarınca sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nin ayrı ayrı cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ve isnat edilen eylemlerin bu suçu oluşturmayıp TCK'nın 148. maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu anlaşılmışsa da,

kendilerine isnat edilen suçlamaları kabul etmeyen sanıkların müsnet suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından sanıkların CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca yağma suçundan ayrı ayrı beraatlerine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklinde ki gerekçeyle sanıklar hakkında beraat kararının verildiği ve söz konusu beraat hükmünün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında.

Tebliğnamenin, 6545 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği 25.01.2023 tarihinden sonra düzenlenmiş olmasına, hükümdeki nitelendirmeye, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı iş bölümü kararına göre; temyize konu suçlardan en ağır cezayı içeren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-c maddesinde düzenlenen yağma suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinin Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevine dahil olduğu anlaşılmakla.