Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/3146 E. , 2025/9737 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ ve SAYISI : 10.05.2016 tarihli, 2016/99 Esas ve 2016/231 Karar Sayılı karar, 08.04.2015 tarihli, 2012/485 Esas ve 2015/202 Karar Sayılı karar SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLE
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/3146 E. , 2025/9737 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ ve SAYISI : 10.05.2016 tarihli, 2016/99 Esas ve 2016/231 Karar Sayılı karar, 08.04.2015 tarihli, 2012/485 Esas ve 2015/202 Karar Sayılı karar SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan 08.04.2015 tarihli hükme ilişkin temyiz ve eski hâle getirme talebinin incelenmesinde; Burdur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2015 tarihli ve 2012/485 Esas, 2015/202 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi ve eski hale getirme talebi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 30.05.2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz talebi ile birlikte eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Adli sicil kaydında yapılan incelemede, sanık hakkında verilen hükmün kesinleşmesi sonrasında işlenen suç nedeniyle yapılan yargılamada adli sicil kaydının okunduğu, böylelikle sanığın bahse konu suçtan haberdar olduğu ve temyiz süresinin en geç bu tarihten itibaren başlayacağı anlaşıldığından, sanığın yokluğunda verilen hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz etmesi karşısında, yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 10.05.2016 tarihli hükümlere ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde; Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.