Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/3152 K.2025/11155

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek şekilde kamu malına zarar verme suçundan zarar gören, davaya katılma ve yasa yollarına başvurma hakkı bulunan suçtan zarar gören ...’na duruşma gününün bildirilmemesi karşısında gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz eden kurum vekilinin katılma iradesini ortaya koyduğu nazara alınarak, şikayetçi kurumun CMK'nın 237/1 maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın olay günü bulunduğu ceza infaz kurumu muayene odasında sehpa ve masaya tekme atmak suretiyle zarar verdiği olayda, eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sanık hakkında ilk mahkûmiyet kararının verildiği 02.06.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçen sürede dolduğunun anlaşılmış olması,