Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/386 E. , 2025/16260 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/378 E., 2018/752 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ka
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/386 E. , 2025/16260 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/378 E., 2018/752 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin katılana ait iş yerinde yargılama konusu malların çıkış kısmında çalışmakta olduğuna, tambur görevini yaptığına, bu nedenle hırsızlık suçundan değil olsa olsa güveni kötüye kullanma suçundan dolayı yargılanması gerektiğine, çünkü müvekkilinin müşterilere bu malları teslim etmekle yetkili olduğuna, dolayısıyla mallar üzerinde zilyet olduğuna, hırsızlık suçunun unsurları arasında elinde bulundurma yetkisinin olmamasının arandığına, müvekkiline malların işveren tarafından teslim edildiğine, sanığın yargılama konusu fiili iş yeri sahibinin hukuka aykırı fiileri neticesinde işlediğine, bu sebeple haksız tahrik hükümleri uygulanarak cezada indirim yapılması gerektiğine, müvekkilinin zor şartlarda ve görevi olmayan işlerde çalıştırıldığına, fazla mesailerinin ödenmediğine, elden ödeme yapılarak kanunlara aykırı davranılarak müvekkilinin işçilik alacaklarının kendisine verilmediğine, ailesinin geçimini sağlamaya çalışan müvekkilinin, malları başkasına satmak, alacağını bu şekilde tahsil etmek zorunda kaldığına, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, eksik inceleme ve değerlendirmeyle verilmiş mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olup kaldırılarak müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.