Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/3932 E. , 2025/10093 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR TARİHİ : 21.09.2023 SAYISI : 2022/1185 E., 2023/2150 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama, onama I. Sanık
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/3932 E. , 2025/10093 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR TARİHİ : 21.09.2023 SAYISI : 2022/1185 E., 2023/2150 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama, onama I. Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 17.10.2023 tarihli ve 2022/1185 Esas, 2023/2150 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin soruşturma ve kovuşturma evresinin uzun sürmesi nedeni ile müvekkilinin mağdur edildiğine, suçun 2016 yılında işlendiğine, soruşturma aşamasında sanıkları teşhis eden tanık ... vefat ettiği için sanıklar hakkında yeterli delil bulunmadığından beraat kararı verildiğine, bu hususu kabul etmenin mümkün olmadığına, tanık tarafından daha önce yapılan bir teşhis bulunması ve sanıkların gerek tanık gerekse de müvekkil tarafından suçlanmasına neden olacak bir husumet olmaması hususları hiç gözetilmeden beraat kararı verilmesinin açıkça hukuka aykırı olduğuna, sanığın olay tarihinde Silifke'de olduğunu beyan ettiği ikrarının da söz konusu olduğuna, sanıkların savunmalarının tutarsızlığı ve inkarlarının kendilerini suçtan kurtarmak amaçlı olduğunun açık olduğuna, dosya kapsamında toplanan delillerin doğru değerlendirilmediğine, verilen kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; A - Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, B - Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'un karar tarihinden sonra, 09.12.2024 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a ve 223/8. maddesi gereğince ölüm nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.