Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4007 K.2025/9056

16.07.2020 tarihli hükme karşı o yer Cumhuriyet savcısının 25.08.2020 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, o yer Cumhuriyet savcısının 1 aylık temyiz sürelerinin adli tatil içinde olması sebebiyle sürenin, 5271 sayılı CMK'nın 331/4. maddesi uyarınca adli tatilin bitmesinden itibaren 3 gün uzatılmış sayılacağından, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldığından, Tebliğnamedeki o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin reddine ilişkin düşünceye katılınmamıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan İçişleri Bakanlığının duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği ve Dairemizin 04.06.2024 tarihli ve 2021/16963 Esas, 2024/9217 Karar sayılı kararı uyarınca yapılan tebligat üzerine ... vekilinin 12.02.2025 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,