Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4248 K.2025/15815

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.03.2023 tarihli, 2023/146 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; sanığın müdafisi ile birlikte katıldığı sonraki celsede savunma yapma imkânına sahip olduğu ve esas hakkındaki mütalaaya karşı da müdafisi ile birlikte savunma yaptığı anlaşılmakla, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.