Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4308 K.2025/12057

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenlerinin reddine; ancak, 01.07.2019 tarihli bozma öncesi hükümde suça sürüklenen çocuğun sonuç ceza olarak 5.200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla;

bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-e, 31/3, 62 maddeleri gereğince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 5.200,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden kazanılmış hak uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasının 8 ay 20 gün hapis cezasına indirilerek adlî para cezasına çevrilerek cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,