Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4457 K.2025/19809

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun şikâyetçilerin ortak olarak çalıştıkları işte çırak olduğu, suça konu olay günü şikâyetçilerden ...'la birlikte hastanede tesisat işi yaptıkları sırada, ...'ın dolapta bulunan pantolonun cebinden 250,00 TL ve diğer şikâyetçi ...e ait aracın anahtarını çalarak peşine park hâlinde bulunan aracı bu anahtar ile çalıştırarak götürdüğü,

yolda giderken şikâyetçi ...tarafından durdurulup aracın geri alındığı olayda, suça sürüklenen çocuk her ne kadar 19.06.2015 tarihli savunmasında, olay sırasında ustası ...'ın cüzdanından aldığı 250,00 TL'nin şirket sahibi tarafından yakıt giderlerini karşılamak üzere kendilerine verildiğini, olay sonrasında bu parayı şirket sahibine ödediğini beyan etmiş ise de, şikâyetçilerin talimat mahkemesince alınan 11.12.2015 tarihli ifadelerinde 250,00 TL zararın şikâyetçi ...'ın zararı olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, Tebliğname'deki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.