Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/4535 E. , 2025/9016 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3368 E., 2024/2762 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından veri
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/4535 E. , 2025/9016 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3368 E., 2024/2762 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, avukatı bulunmadan savunma alındığına, çalınan tüm eşyayı iade ettiğine, mal zararı az olduğundan alt sınırdan ceza verilmesinin gerektiğine, zararın karşılanması için yeterli süre verilmediğine, mağdurların zararını gidermek istediğine ve tahliye talebine ilişkin olduğu; sanık müdafiinin temyiz isteminin, suç kastının bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edildiğine, sanığın suçu işlediğine dair yeterli, kesin delillerin bulunmadığına, beraat kararı verilmesinin gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın sokak üzerinde şikâyetçiye ait kilitli olarak park edilen aracı düz kontak yaparak çalması şeklindeki eyleminin herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu hâlde hüküm fıkrasında bina içerinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulduğunun belirtilmesinin, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olduğu kabul edilmiş; sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği süreler, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmemiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.