Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4666 K.2025/20225

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2018 tarihli ve 2017/237 Esas, 2018/342 Karar sayılı ilâmıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 28.05.2018 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın 24.10.2023 tarihli dilekçesi ile denetim süresinin dolduğunu, cezanın sistemden silinmesini talep etmesi üzerine, dosya üzerinden Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2023 tarih, 2017/237 Esas, 2018/342 Karar sayılı ek kararı ile "Hükmün CMK'nın 231/10. maddesi gereği ortadan kaldırılarak, davanın düşürülmesine,

adlî sicilden kaydının silinmesine'' karar verildiği, bu ek kararın sanığa tebliğ edildiği ancak katılana tebliğ edilmeden 08.11.2023 tarihinde kesinleştirildiği, akabinde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işleyip mahkûm olduğuna ve bu mahkûmiyet kararının kesinleştiğine yönelik ihbarda bulunulması üzerine, bu seferde duruşma açılarak 20.11.2024 tarihinde hükmün açıklanmasına karar verildiği ve bu kararın sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmış ise de.

Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2023 tarih, 2017/237 Esas, 2018/342 Karar sayılı ek kararının katılana tebliğ edilmediği, bu sebeple kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında, Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2024 tarih, 2024/636 Esas, 2024/702 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından,