Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4708 K.2025/11611

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1-Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.04.2011 tarihli bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada sanığın neticeten 5 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında tayin olunan cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 5 ay 12 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın neticeten 5 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulandığı sırada bu hususun gerekçeli kararda izah edilmesi suretiyle tartışılması ve hükümde ayrıca gösterilmesine rağmen yine hükmün dokuzuncu paragrafında sehven "...Sanık lehine indirim sebebi kabul edilecek bir hali görülmediğinden TCK 62/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına," ibaresinin yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan;

"sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 168/1 ve 62. maddelerine göre belirlenen 7 ay 6 gün hapis cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek 5 ay 12 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” ve hükmün dokuzuncu paragrafında yer alan "...Sanık lehine indirim sebebi kabul edilecek bir hali görülmediğinden TCK 62/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına," ibaresinin hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,