Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4789 K.2025/8148

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü Sanığın suçta kullanıldığı gerekçesiyle el konularak sanığa teslim edilen aracı, iadesi istendiğinde teslim etmemesi şeklinde isnat edilen eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 289/1. maddesinde tanımlanan muhafaza görevini kötüye kullanma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddeleri gereği hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının 09.04.2015 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması Bozmayı gerektirmiş,