Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/49 E. , 2025/1459 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/473 E., 2024/752 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 532
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/49 E. , 2025/1459 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/473 E., 2024/752 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143 ve 35. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ile sanığın kazanılmış hakkı korunurken hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi olarak yazılması, 2. Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümde birinci kez mükerrirliğe esas alınan Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2012 tarihli ve 2012/69 Esas, 2012/89 Karar sayılı mahkûmiyet kararının tekerrüre esas olduğu kabul edilerek tekerrür hükümlerinin uygulandığı, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda ise anılan hükme yönelik aleyhe bir temyiz istemi bulunmadığı ve bahsi geçen ilâmdaki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/5789 Esas, 2022/15483 Karar sayılı kararı ile çıkarılmasına karar verildiği dikkate alınmadan sanığın ikinci kez mükerrir olduğu belirtilerek tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması, 3. Kabule göre de; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden “sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143 ve 35. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” ve sanık hakkındaki hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair kısmın çıkarılması ile yerine "sanık hakkında Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2012 tarihli ve 2012/69 Esas, 2012/89 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.