Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4907 K.2025/15407

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların,

5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca yeniden değerlendirilmesi için yerinde mahkemece ihbarda bulunulması infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak. 1)Sanık hakkında katılan kuruma (...) yönelik eylemle ilgili olarak.

Katılan kurumun yerel mahkemeye sunmuş olduğu 21.09.2015 tarihli müzekkere cevabına göre, sanığın 80,00 TL ile kırılmış vaziyette yardım toplama kumbarasının katılana iade edildiği olayda, kovuşturma aşamasında gerçekleşen kısmî iade nedeniyle katılana kısmî iadeye muvafakatının olup olmadığı sorularak, sonucuna göre hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi, 2)Sanık hakkında şikayetçi kuruma (...) yönelik eylemle ilgili olarak.

Yerel mahkemece, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2021/12730 Esas, 2022/10603 Karar sayılı bozma ilâmının 2 no.lu paragrafında çalınan para miktarı gözetildiğinde TCK'nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğine ilişkin bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği halde, bozma sonrası sanığın "..ben ...'in kutusunu alıp götürmedim, sadece içindeki parayı aldım, o da 140 TL idi.." şeklindeki savunmasına itibar edilerek sanık hakkında TCK'nın 145. maddesindeki değer azlığı hükümlerinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmiş ise de;

bozma öncesi savunmasında "...'e ait kutuda 40,00 TL vardı" şeklindeki ifadesi ile Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli bozma ilamında "..Bağış kutuları içerisinde bulunan para miktarları bilinemediğinden sanığın beyanı esas alınmak suretiyle.." şeklindeki kabulü karşısında 40,00 TL'nin değerinin az olmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3)Kabule göre de.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2021/12730 Esas, 2022/10603 Karar sayılı bozma ilâmından önceki hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın kazanılmış hakkı gereğince cezasının 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlenmesine karar verilmesi,