Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5002 K.2025/12787

Katılan İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin sadece vekâlet ücretine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın ... Devlet Hastanesinin otomatik kapı camını ve ... bekleme salonunun kapısını yumruk atmak suretiyle kırması biçimindek eyleminin, zincirleme olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin 05.01.2012 olan suç tarihinden karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,