Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5232 K.2025/14536

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, sanığın atılı suçu işlemediği, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut deliller bulunmadığı, kuşkudan sanık yararlanır kuralı uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösterir hiçbir somut delil, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, mahkeme kararının usûl ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.